Home > Kültür Sanat > Bizim Maallemiz (1)

Bizim Maallemiz (1)

///
Yorumlar Kapalı

Bizim Maallemiz

Bizim maallemiz, insan üreten entelektüellerin yaşadığı mütevazi bir yerdir. Burada üretilen insanların, insanlar tarafından tüketilmesi her zaman popülerliğini korumaktadır. Hemen hemen her kesimden insanlar bu mahallede hayat bulurlar. Bu mahallenin bütün dünyaya hitap eden yönü olduğu için ziyaretçisi pek çoktur. Kimse burada kendisini garip ya da gurbette saymaz. Benim de herhalde yeryüzünde yaşayabileceğim tek mahalle burasıdır. Sokakları hayat doludur. Bu sokaklarda konuşulmayan hiçbir konu yoktur.

Belki de benim bu mahallede yaşamamın ve bu mahalleyi sevmenin sebeplerinden biri de Hüseyin Usta ve Sabahattin Usta’nın bu mahallede yaşamasıdır. Onlar birer hayat ustasıdır. Benim de onlardan daha öğreneceğim çok şey olduğu su götürmez bir gerçektir.

Bizim maallemizin kendine özgü bir sessizliği vardır. Ve mahallemizde herkesin kendine yeter bir derdi olduğundan herkes kendi dünyası ve sınırları içerisinde yaşamını devam ettirmektedir.

Elinde baston, başında fötr şapka kaldırımlarda gecenin en geç saatlerine kadar gezinip duran kişi Necip Bey’den başkası değildir. Necip bey az konuşur, öz konuşur. O kadar kısa ki bazı cümleleri bazı kelimelerden bile kısadır.

Mahallede mutlaka bir kere bile olsa herkesin uğradığı bir ev vardır. Aslında ona ev demek ne kadar doğru bilemiyorum. Evin sahibi Ahmet Hamdi Efendi’dir. Kendisi her türlü homurdanmalara rağmen saatçilik sanatını icra etmektedir. Evin her köşesi değişik değişik saatlerle doludur. Saatini ayarlamak isteyenin gideceği tek yer onun evidir.

Çokça ziyaret ettiğim ve çok sevdiğim evlerden biri Üstad Nazım’ın evidir. Mahallenin en havadar yerinde bina edilmiştir. Manzarası o kadar muazzamdır ki her insan o manzarada kendine yer bulur. Yer bulanların ortak sloganı “Yaşamak Güzel Şey Be Kardeşim”dir. Kendisi uzun zamandan beri yurt dışında bulunsa da evine, haftanın her günü mutlaka birkaç misafir uğrar. Bazı günler izdiham olur. Belki bir gün döner. Kimbilir.

Mahallemizin orta yerinde cumbalı evinde penceresinin önünde gizemli bir beyefendi oturur. Mahallemizde ikamet eden birkaç yabancıdan biridir. Adına Marcel Proust derler. Ne zaman geçsem evin birkaç tane penceresinden birinden mutlaka kendini gösterir. Kendisiyle uzun uzadıya muhabbet edebileceğim o kadar konu olduğunu düşünüyorum ki ama ne hikmetse “zaman” her zaman bize galip gelerek bu isteğimizi kursağımızda bırakır. Ümidim var. Belki bir gün..

Mahallemiz anlatmakla bitmez. Ama ben anlatmaya devam edeceğim..

Can Mert Güz‘ün yazı dizisi olan Bizim Maallemiz yazısını okudunuz. Yazı dizisini takip etmeyi unutmayın.. Bizim Maallemiz çok eğlenceli…

Ayrıca gibi olabilir
Bizim Maallemiz (2)